Sobe- Kreativ Blogger

Ben daha fazla uzatmadan hemen yazmaya başlıyayım. Zira Arınç bana bu Kreativ Blog ödülünü vereli neredeyse iki aydan fazla oldu. Ama mazeretlerimde yok değil hani. Ankara'ya gidip gelişimiz ve daha sonraki ruh halimden dolayı yazmak istememem ve uzun süre yazmayınca insanın yazmak istememesi... Öncelikle bu kadar uzun süre yazmadığım, yazamadığım için özür diliyorum sevgili Arınç'tan.
Hıımm unutmadan bu ödülün birde kuralı var. Sanırım en zor kısmıda bu. İnsanın kendisi hakkında yazması. Kendim hakkında yedi ilginç şey. Garip huy ve takıntılarım var her insan gibi, şu anda pek aklıma gelmesede.
1- İlk aklıma gelen ayak konusu. Ben kimsenin ayağına elimi süremem. (Tabi bunun istisnalarıda var.) Sürdüğüm anda hemen elimi yıkama isteği duyarım ve mutlaka yıkarım.
2-Çorap giymeyi sevmem ve giymem ama yaz kış ayağımda terlik veya ayakkabıyı eksik etmem. Çünkü yerlere çıplak ayakla basmayı hiç sevmiyorum.
3-Yaz mevsimini sevmem. Kışı daha çok severim. Kışı sevmeme rağmen  üşümeyi sevmem, hemen üşürüm. Bu gerçekten ilginç oldu:))
4-Evimi çok severim. Ev dağınık ve kirli oldu mu çok sinirli olurum. Temiz ve düzenliyse benden daha huzurlusu ve mutlusu yoktur.
5-Çamaşır suyuna bayılırım. Bazılarına kokusu kötü gelsede ben çok severim. Banyoyu çamaşır suyu olmadan temizleyemem. Çamaşır suyuyla aramda çok güçlü bir sevgi bağı var ve onu benden kimse ayıramaz diyeyimde anlayın durumumun  ne kadar vahim olduğunu:)
6- Yazın bile dolaptan soğuk su içemem, içsemde su içtiğimi anlamam.
7-Kaan'ın doğumuna kadar kendimi hastalığa ve acıya karşı çok dirayetli olduğumu zannederdim ama öyle değilmişim:)

Ne kadar uzun zaman oldu yine yazmayalı. Bu uzun zaman içerisinde hep sağlık sorunları yaşadık. Bu yüzden hiç içimden gelmedi yazmak.

Neredeyse on gün olmuş Ankara'dan döneli. Kayınvalidemin ayağı kestiler. Şeker hastalığı, haftanın üç günü diyaliz, kalp hastalığı, romatizma derken ayağındaki sorunlar başladı. Tabi bunun en büyük nedeni şeker hastası olması ve diyalize bağlanmasıydı. Çok zor günler geçirdi, geçirdik. Böylesine hayat dolu, evde oturmayan, gezmeyi çok seven bir insanı o halde görmek çok acıydı. Allah'a hep dua ediyorum.Allah'ım sen anneme sabır ver yardım et diye. O mu? O o kadar sancısı varken bile hala bizi düşünüp bizi güldürmeye çalışıyor.

Ankara'dan geldiğimizden beri hastayız, ana-oğul üşütmüşüz.Gerçi Kaan Bey benden daha iyi sayılır. Hayatımda yatmayıp hep ayakta geçirdiğim grip bu defa beni yatağa düşürdü ve on gündür hala kendime gelemedim. Tabi bunda ilaç kullanmamamın nedenide çok.

Kaan bu aralar iki diş daha çıkardı. Sonucu aşırı derecede huysuzluk, iştahsızlık. Yinede hergün şükretmek lazım. Sonuçta bu dertlerin devası var. Rabbim dermansız dertler vermesin inşallah.