Dördüncü yılımız..

Dördüncü evlilik yıldönümümüzde böyle geçti. Bu senede, her sene olduğu gibi, Kaan'la beraber kutladık. İlk evlilik yıldönümümüzde de bizimleydi küçük adam. O zaman daha yirmidört günlük mis kokulu bir bebekti. Ah zaman nasılda geçiyor.

Bak dört yıl bitti. Canım...Her senemiz inşallah hep böyle geçer. Sağlık, mutluluk ve huzurla.

Birinin başı dertte :)))

Annesinin yanında bir yandan boyama kikabını (kitabını ) boyarken, bir yandan her zamanki gibi radarlar açık, polis arabasının sesini duydu. Ve bombayı patlattı.
-Biyinin başı deytte :)))
Bu zamane çocukları pek bir alem..

****Grip sezonunu açmış bulunmaktayım. Bakalım bu sene kaç defa grip olucam.

Uzun zamandır görüşemediğimiz arkadaşlarımızla sonunda görüşebildik. İstikamet meşhur Sultanahmet köftecisiydi. Kaan ve Emir arasıra oynayıp arasıra yalnız takılsalarda iyi anlaştılar. Çok şükür bi huzursuzluk çıkarmadılar. Tabi Kaan'ın yemekten önceki dondurma krizi ve yemekten sonraki  pamuk şekeri krizini saymazsak.

Aslında bugün yani 19 Eylül bizim evlilik yıldönümümüzdü. Ama yemek için istediğimiz yerde rezervasyon yaptırmakta geç kaldığımız için yer bulamadık. Arkadaşlarımızda arayınca beraber çıkalım dedik. Yıldönümü yemeğimiz ertesi güne kaldı.

Bu bayramda böyle geçti. Çokça hüzün vardı, minik melek Nehir'den dolayı. Tam bloga bayram hazırlıklarından ıvır zıvır şeylerden bahsedicekken, günü gününe takip ettiğim blogundan aldım haberi. Saatlerce ağladım O'na ve ailesine. En çokta annesine. Sonra herşey çok boş geldi..

Annecim hep goğumgünüm olsun :)))