Başlıktanda anlaşıldığı gibi Kaan'ın halası, benimde, kendisine görümce sıfatını yakıştıramadığım Handan Ablam geldi. Hatta geldide gidiyor bile. Bir türlü yazmaya fırsatım olmuyor. Çünkü Kaan Malatya'ya gidip geldikten sonra çok değişti. Sürekli yanımda, kucağımda olmak istiyor. Kimsenin kucağına gitmiyor, gitse bile ağlayarak tekrar bana geliyor. Evde ne zaman odadan çıkıp mutfağa gitsem ağlaya ağlaya arkamdan geliyor. Neyse bu kadar yakınmadan sonra geçelim konumuza. Bu aralar günlerimiz Handan Abla ve çocukları Çağla ve Umutla geçiyor. Çağla ve Umut, Kaan'ı çok seviyor. Çağla hiç kucağından indirmek istemiyor Kaan'ı. Umut ise düşürür diye kucaklamıyor. Aslında kucaklayamıyor çünkü Kaan'ı kucaktayken bile zaptetmek çok zor. Bugün Ankara'ya dönüyorlar. İyice alışmıştık onlara :( İnşallah daha güzel günlerde görüşmek ümidiyle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder