Afacan...

Benim minik kuzum dünden beri kuzuluktan çıktı. Annesini hiç rahat bırakmıyor. Sürekli yaramazlık yapıyor. Bi komşumuz Kaan'a afacan diyor artık. Dün yine benim günüm vardı komşular arasında yaptığımız. Her zamanki gibi en erken kalkan ben oldum. Çünkü bi süre sonra zaptedemiyorum Kaan'ı. Yapma, etme, in oradan, balkona çıkma, sehpanın üzerine çıkma, bırak elindekini kırıcaksın, koltuktan düşüceksin, sütünü döküceksin demekten dilimde tüy bitiyor. Bende soluğu evde alıyorum. Rahat rahat yaramazlık yapabiliyor evde bende kasmıyorum kendimi.

***

Her sabah erkenden kalkıyoruz. En geç 07:30... Ki akşam erken yattığıda söylenemez. Dün gece saat 12'den sonra yatmasına rağmen sabah yine 7' de ayaktaydık. Anladım artık bu çocuk uyumayı sevmiyor. Bu arada oğlum artık büyüdü. Artık onu emzirmiyorum. Bugün 9. günümüz. Bu kadar kolay bırakacağını bilseydim bu sorunu bu kadar dert etmezdim. Zira herkes aynı şeyi söylüyor. Son zamanlarda özellikle, zaten olmayan uyku düzeni iyice bozulmuştu. Sabaha kadar emziriyordum neredeyse. Herkesin yaptığı gibi yarabandıyla bitirdik bu işi çok şükür. Ben işe yaramayacağını düşünerek denemeye başladım. Yarabandı yapıştırıp annecim bak uff olmuş dedim ve olay bitti. İlk gün anne meme diyip aç dedi açıp yarabandını gösterdiğimde "bapat uşşş" dedi kapattırdı. Şimdi günde birkaç defa soruyor annecim uff diyorum oralı olmuyor. Çok şükür kolay atlattık bu durumu.

Oğluşum iki gün önce tam 21 ayını doldurdu. 21 aydan beri her gece 7-8 kere uyanıp uykuları delik deşik olan ben çok şükür artık 2-3 kere uyanıyorum. Ve gece boyu deliksiz uyucağım günleri iple çekiyorum. Sanırım o da pek yakında olucak diye umut ediyorum:))

Yemek yeme sorunumuza gelince.. İştahında gözle görülür bir şekilde artma sözkonusu. Bazen tıpkı eskisi gibi hiçbir şey yemeden saatlerce duruyor ama sonra acısını çıkarıyor Allah'tan:) Bugün mesela oğluşuma krep yaptım çok güzel yedi. Tabi bende çok mutlu oldum:) Çocukların yemek yememe sorunu çok üzücü, anneleri açısından. Bilmiyorum ya da ben kafama çok takıyorum.

Şimdi sırada bezden kurtulma sorunumuz var. Onuda hallettikten sonra oğluşum iyice büyümüş olucak. Canım yavrum bu yazdıklarım şikayet mahiyetinde değil. İleride okuyunca sakın yanlış anlama beni olur mu:))) Sen benim en büyük mutluluk kaynağımsın. Her ne kadar yaramazlık yapsanda, beni yorsanda, uykusuz bıraksanda bir gülüşün, bir anne diyişin herşeye değiyor. Sana olan sevgimiz gün geçtikçe büyüyor, büyüyor, büyüyor.....Sınırı yok bunun:)))))))))