Hayat hızla akıp geçiyor. Hayatın hızına yetişemiyoruz. Gün içinde yaptığımız yapmayı isteyipte yapamadığımız o kadar çok şey var ki... Hep birşeyleri eksik hep birşeyleri yarım yapıyoruz. Birşeyleri tamamlayalım derken başka birşeyi eksik bırakıyoruz. Hepimizin zamanla ilgili bir sorunu vardır sanırım. Benimde bu aralar en çok yakındığım şey bu. Zamansızlık...

Dedim ya hayat hızla akıp geçiyor. Gördüğünüz gibi oğluşum hızla büyüyor. Hergün yeni yeni şeyler öğrenerek bizi şaşırtmaya devam ediyor. Durup dururken elini alnına götürüp "anne ateş asta " diyor mesela. Gece uykusunda uyanıp ağladığında, yanına gelip yatıyım mı annecim dediğimde, ııh cevabı alıyorum uykulu uykulu. Tam odadan çıkıcıkken bana küstün mü diye sormuyor mu... İşte ben orada bitiyorum:))


İki yaş sendromumuz hala devam ediyor. Ara sıra beraberce krizlere giriyoruz. O ağlama krizleri geçirirken ben sinir krizleri geçiriyorum.

Anneanne ve dedenin yanında benim pek vermediğim çikolata ve şekere doydu. Şimdi yine eskisi gibi arasıra veriyorum. Bunun yanısıra dondurmaya karşı zaafımız var. O kadar çok seviyor ki bütün gün doydoydoy (dondurma) diyip duruyor.

Anneannede ne mi yaptık. Ben fırsat buldukça ders çalışmaya çalıştım. Ara sıra gezdik, tozduk. Ama her zamankinden daha az. Tabi Kaan anneanne ve teyzeyle parka gitti sürekli. Havuz keyfi yaptı ara sıra. Havuzdan çıkmamak için diretti. Çıkınca ağlama krizlerine girdi. Kuzeni Harun'la öpüştü koklaştı, itişti kakıştı.... Derken zaman yine su gibi akıp geçti.

Kaan Bey'in ençok sevdiği yerlerden biri. Onun deyimiyle huuubba:)

Anneannemizi, dedemizi, dayı ve teyzemizi şimdiden özlemeye başladık. Geçenlerde gidicem gidicem diyor. Nereye dedim nene (anneanne) dedi.

Gördüğümüz bütün uçaklara el sallıyoruz. Ve artık benim oğluşum uçaktan hiiiç korkmuyor. Giderken ve gelirken çok rahat geldik. Uçağın kalkmasını sabırsızlıkla bekledi. Kemerini sorunsuz taktı. Etrafına gülücükler dağıttı. Havaalanında bizi karşılamaya gelen babasının kucağından hiç inmedi. Uzun uzun babasına baktı öptü. Baba baba diyip durdu bütün gün:)
Uzun zaman yazmayınca insanın canı hiç yazmak istemiyor. Kaç kere yazıyım birşeyler dedim açtım, birkaç blog gezdim kapattım sürekli. Neyse ben kaçıyım artık herkes uyuyor bu saatte. Biraz ders çalışıp yatıyım derken uzunca bir post yazdım...