Bu yaramaz kuş yaklaşık bir ay önce, gündüz, ben evde yokken,  açık bıraktığım mutfak penceresinden içeri girmiş. Ve mutfaktan Kaan'ın odasına girip saklanmış, hemde hiç ses çıkarmadan.Ben Kaan'ı uyuttuktan sonra,  battaniyesini almak için odaya girdiğimde (o da benim gibi korkmuş olucak ki ) odanın içinde hızlıca uçmaya başladı. Ben tabi odanın içinde kuş olduğunu bilmediğimden kanat çırpış seslerine bir anlam veremedim ve hızla odanın kapısını kapatıp korkudan dua etmeye başladım. Üstelik Savaş evde yok, Kaan uyuyor. İlk 30 saniye, bu içerideki nedir, in midir cin midir diye düşünüp bir yandan dua ederken aklım başıma geldi. O ses kuşun kanat çırpma sesine benziyor dedim kendi kendime. Sonra tüm cesaretimi toplayıp sessizce kapıyı açıp, ışığı yakıp, tekrardan kapıyı kapattım. Ha bu arada ben kuştan bile korkan bir insanım. İçeriden ses gelmeyince usulca kapıyı aralayıp baktım. Ve bingoo. Kuş odada perdenin üstünde. Çok şükür yarasa falan değilmiş diyip kapıyı hemen kapattım. Yarım saat sonra Savaş geldi, O'na anlatıp kendime güldükten sonra hadi Savaş içeri girip kuşu yakala dışarı salıverelim dedim. Savaş Ben yapamam hem yazık bu dışarıda ölür, fazla yaşamaz falan filan derken tamam tamam dedim bu işi Yasemin Abla çözer.
Sağolsun hemen geldi elinde bir kutuyla. Bu arada saat gece 23.30,  kuş yakalama operasyonu  başladı. Sürekli kaçıyo kuş, Yasemin Abla da Kaan'ın yatağının üstünde bi iniyo bi çıkıyo. Bir yandanda nasıl gülüyoruz. Kuş bizimle resmen dalga geçiyor. Yanılmıyorsam bir 30-40 dakika sürdü bu kovalamaca. Yakaladıktan sonra nasıl bağırıyor korkudan kutunun içinde, o  kadar üzüldüm ki. Neyse sonra hemen gecenin 12'sinde kuşu güvenli bir yere, diğer komşumuz Fatoş Abla'ya verdikte içimiz rahatladı. Şu anda bu yaramaz kuş Fatoş Abla'nın kızı Arzu'da. Üstelik Arzu bu olaydan birkaç gün önce annesine kuş almak istiyorum demiş. Kısmet ayağına geldi, yani kuş:))