Perşembe günü akşam yemeğe ne yapacağımı düşünürken eşim arayıp iş için Ankara'ya gideceğimizi söyledi.Hemen valizimizi hazırlayıp çıktık yola. Babaanne ve dedemizde bizimle gelince, Ankara'da hala, enişte ve kuzenler olunca değmeyin Kaan'ın keyfine. Üç gün boyunca kucaktan kucağa gezdi. Halasının evini darmadağın etti, kimseden ses çıkmayınca, her yaptığına gülününce iyice kudurdu durdu.
Ankara'da hava yağmurlu ve fırtınalı olunca bizde soluğu alışveriş merkezlerinde aldık. Cumartesi Cepa'ya pazarda Optimuma gittik. Malum cumartesi günü Sevgililer günüydü. Her ne kadar biz sevgililer gününü kutlamıyoruz desekte ben değil ama eşim sağolsun mutlaka birşeyler yapar. Aslında çok güzel başka bir planı varmış ama Ankaraya gelince planlar değişti. Bu seneki sevgililer günü hediyem Mangodan sınırsız alışveriş çekiydi:) Akşamda güzel bir yerde hep beraber yemek yedik.

Bzimki bu tırtıla binince pekte sevinmiş gibi durmuyordu. İki tur bindi. İndikten sonrada bastı yaygarayı... Şimdi bu fotoya bakınca kendimde dahil herkese güldüm. Çocuklar tırtıla binerken çocuklardan çok anne babalar daha mutluydu. Herkesin elinde fooğraf makinesi, çocuklar onlara bakıp gülsünler diye çırpınıp durdular ama hiçbirinin Kaan da buna dahil bir kere bile güldüğünü görmedim. Yani aslında biz kendimizi mutlu ediyoruz:))

Kaan arkasında oturan kızı her zamanki gibi kesti durdu.

Herkes söylüyor bu çocuk çok çapkın olucak diye . Bakar mısınız şuna:))

Biz alışveriş yaparken oda kayanları dikkatle izlemiş. Biz eşimle o kadar rahattık ki. Kaan emin ellerde ve bize hiç pas vermiyor zaten. İlgi alaka halaya ve enişteye. Bizde bunun tadını çıkardık. Bir buçuk senedir hiç bu kadar rahat olmamıştık.

Kaan'ın elinde ne var demeyin; Özgür Amcasının aldığı balon var ama annenin beceriksizliği çekememiş işte. Balonun içinde balonlar vardı. Kaan balona bayıldı, daha önce hiç balon görmemiş gibi mutlu oldu.

Çağla ablasını ve Umut Abisini çok sevdi. Bu arada Kaan'ın ayakkabılarını evde unutunca böyle kucakta gezdi durdu.
Pazartesi sabah Ankaradan döndük. Savaş'ın doğum günüydü. Akşam için hazırlıkla geçti bütün günüm. Neyse devamı öbür posta artık...
hayret ya nasıl karşılaşmadık halbuki tırtılın yanından da o kadar çok geçmiştik(biraz uzağından gerçi,biz bu sefer pek yanaşmadık tırtıla ceren bindi mi inmek bilmiyor :))
YanıtlaSilhediyelerini de güle güle kullan canım,
sevgileeer...
Serapçım bizde bindirdiğimize pişman olduk her zamanki gibi çok ağladı.Gerçekten karşılaşmayı çok isterdim ama kısmet:))
YanıtlaSil