Günler geçti... Nasıl geçtiğini anlamayarak tamtamına birbuçuk sene. Dönüp arkama baktığımda, hayatımın en güzel 18 ayı.
Her geçen gününü özlüyorum oğlumun. Mesela ilk doğduğu günki bebek kokusunu. İlk ağlayış, ilk gülüş, o bal dudaklardan dökülen ilk kelimeler, ilk anne, bababa diyiş, ilk sarılış, ilk öpüş...
Resimlere bakıyorum ne çabuk büyüdü. Ne güzel günler yaşadık, yaşıyoruz. Keşke zaman dursa biz hep böyle kalsak.
Günler geçiyor...
İçimde tarifsiz bir hüzün...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder