Bu aralar yoğunum yine. Yazmaya pek fırsatım yok. Ama hazır Kaan uyuyorken uzun uzun yazıyım. Fırsat bu fırsat.
Evdeki halıları gönderdik, halı yıkamacıya. Bugün gelicek ve yarın evde büyük bir temizlik var. Duvar, cam, kapı inşallah yarına bitirebilir Hacer Abla. Ben önceden her zamanki gibi hazırlığımı yaptım. Evdeki bütün dolapları, çekmeceleri temizleyip düzenledim. Bugün perdelerimi yıkayıp ütülüycem yarına hazır olsun diye. Birde salonumdaki beyaz deri koltukları silicem her zamanki gibi. Beyaz deri koltuklar benim tatlı belam...Ne kadar şikayet etsemde ben bu beyaz deri koltuklardan vazgeçemem. Bugün yine koltuk alıcak olsam yine gider beyaz deri kotuk alırım.Peki neden şikayet ediyorum, çünkü temizliği çok zor. Sürekli ilgi bekliyor kendileri haftada bir tozlarını almak, hatta 2-3 günde bir...Ayda birde çamaşır suyuyla silinip, durulanıp, kurulanmak ister bu beyaz deri koltuklar..Birde sürekli gözünüzün üzerinde olması lazım. Zira bazen insanların giydiği kıyafetten bile nem kapıyor bunlar. Üzerlerinde gazete, dergi bile okuyamıyorsunuz bunların. Sürekli bir koruma içgüdüsü hissediyorum bu koltuklara. karşı. En çokta Kaan'a karşı. Ama eğer temizlendilerse. Heleki çamaşır suyuyla sildiyseniz (Biliyorum deriler çamaşır suyuyla silinmez ama başka türlü temizlenmiyor napiyim) tertemiz ve bembeyaz gözüküyorlarsa bakıp bakıp bütün çektiklerime değer diyorsunuz. Ne uzattım ya ben bu konuyu.Neyse gelelim benim minik oğluşuma. O her zaman enerjik, her zaman oyun ister, park ister zaman,mekan farketmez. Pili hiç bitmez. Dün gece 12'ye kadar uyumadı sabahta 7' de uyandı. Biraz önce uyudu. Birazdan uyanır. Başlar benim yavru kuşum konuşmaya. Anne hu(su), anne det (kek), anne gak (kalk), anne bapuz(karpuz).... Aslında bu ayrı bir post konusu.

Yarın her zamanki gibi koşuşturmaca beni bekliyor. Kaan Hacer Ablanın peşinde yani kovaların ben Kaan'ın peşinde koşturup durucaz. Salı günü günüm var:P Çarşamba yatılı misafirlerimiz geliyor. Eşimin kuzeninin düğünü var ve düğünden sonraki gün annemlerin yanındayım inşallah:)) Tüm bunların arasında bitmeyecek gibi duran iki koca kitabım var. Sanmayın ki ders çalışmıyorum tüm bu iş gücün arasında Kaan uyurken günde en az iki saat çalışmaya çalışıyorum. Birde Kaan'ımı parka götürmeye sonrada onu parktan söküp almaya çalışıyorum...

Salıncak, kaydırak, her topu kendi topu zannedip almaya çalışmak, her bisikleti kendi bisikleti gibi görüp başkalarının bisikletine sulanmak ve bu aralar anneyle parkta top oynamak en büyük zevklerimiz.
Tüm bunları yaparken tabi yoruluyoruz 5-6 saniye banka oturup dinleniyoruz.

Çimlerin üzerinde koşmaya hatta yuvarlanmaya bayılıyoruz.

Arada anneye şımarıp poz veriyoruz.

Parkın boş olduğu saatler...

Herkesin topuna sulanan Kaan..

Kendisinin olmayan topu başkalarına kaptırmak istemeyen Kaan..

Ablalara abi diye sesleniyor, ablalar bozuluyor.

İki gün önce Ece'yle..

Birbirlerini çok seviyorlar:P

Birde dudağından öpmeye çalışıyor Ece'yi. Salıncağına bindirip uçtu uçtu diyor.

Bunlar mı? Hayatımda gördüğüm en güzel el ve ayaklar:))