İşte bu bizim yeni çadırımız. İçinde neler yapmıyoruzki. Oyunlar oynuyoruz, yemekler yiyoruz, hatta içine yastık koyup uyuyomuş gibi yapıyoruz. Ben öyle uyumayı çok seven, her yerde uyuyan bir çocuk değilim, bilenler bilir. Unutmadan söyliyeyim bu çadır bana dedemden hediye. Çok teşekkürler dedecim eğer bize gelirsen çadırıma uğramadan geçme:)))

Eve kim gelirse gelsin onu hemen çadırıma davet ediyorum. İşte bu Sezgi Amcam o bile girebildi çadırıma.

Burda çadırım yeni gelmişti, ben çok hastaydım. Yasemin anneanem ki ben ona kısaca nenne diyorum o bile girdi çadırıma:) Beraberce oynadık ama benim tadım hiç yoktu. Zaten yarım saat sonra beni yine doktora götürdüler:(( O kadar çok ağladımki, en son uçağa bindiğimde bu kadar ağlamıştım:(

Bahar gelsin istiyorum artık arabayla dolaşmak, sahilde bisiklete binmek, babamla top oynamak, annemle hergün parka gitmek....

Annemle uzun zamandır foto çektirmemiştik. Aramızda kalsın ama babam fotoğraf çekme konusunda hiçte iyi değil:)))

Geçen gün babam bana jelibon almış. Ne ki şindi bu dedim? Yanağıma yapıştırdım. Zaten annem şeker ve çikolata yememi hiç istemiyor. Niye ki anlamadım. Zaten sevmem ben öle şeyler..

Annem ben uyurken ellerimin fotosunu çekmiş. Biraz büyük mü ki ellerim? Hııımmm galiba :)