Öncelikle herkesin mevlit kandilini kutluyorum. Bugünün anlam ve önemi çok büyük. Allah hayırlara vesile kılsın inşaallah. Ayrıca tüm kadınların Dünya Kadınlar Günü kutlu olsun:)))

Bugün benim için yorucu bir gündü. Eşimin anneannesinin ölüm yıldönümüydü. Dün gece Kaan uyuduktan sonra biraz pasta, börek işine giriştim. Kaan'ın yine uyumayacağı tuttu, saat tam birdi uyuduğunda. Böyle olunca benim mutfaktan çıkmam neredeyse saat dördü buldu:( Sabah hep beraber erkenden kalkıp kayınvalideme gittik. Kaan'la bütün gün ordaydık. Biraz önce geldik.

Kaan babaannede o kadar kalabalığı görünce başladı gösteriye:)) Özellikle Kuran-ı Kerim okunurken ilgiyi kendine çekmek için neler yapmadı ki. Kendi kendine durduk yerde kahkaha atmalar, yerlerde yuvarlanmalar, ayaklarını yere vurmalar... Bir ara Kuran okuyan ablanın kucağındaydı mesela. Baya oturdu kucağında hatta Kuran dinledi dualar okunurken o da bizimle beraber ellerini açıp amin dedi:) En son ben mutfaktan içeriye girdiğimde onu halının tam ortasında, tepsinin içinde otururken buldum. Herkesi güldürmeyi başardı. Kalabalık olduğu için pek fazla sıkılmadı, kucaktan kucağa gezdi, her zamanki gibi kendini zorla sevdirdi, hatta gidenlerin arkasından ağladı. Biraz fazla sosyal bir çocuk :) Herkesi seviyor, kendini sevdiriyor. Gittiğimiz her yerde dikkat çekip herkes tarafından mutlaka seviliyor.

Bu aralar kelime hazinemiz hızla gelişmekte. Papağan gibi her söylediğimiz tekrar edilmekte. O yüzden çok dikkat etmemiz gerekiyor. Ben onu bazen maymuncuk diye seviyor(d)um bugün herkese maamun demeye başlayınca vazgeçtim misal:))) Geniş bir zamanda unutmadan yazıcam inşaallah. Bugün çoook yorgunum, uykum var, uyumayı fazla sevmeyen, geceleri sık sık uyanıp annesini uyutmayan küçük bir maamunum var:)))